Basora Itzultzea: ชุดภาพจากฟิล์ม LomoChrome Purple โดย Iosune de Goñi

Iosune de Goñi เป็นนักเขียน, ช่างภาพ และนักศึกษาวรรณคดีระดับชั้นปริญญาเอกที่แคว้นบาสก์ เนื่องจากร่างกายที่ไม่ค่อยแข็งแรก ทำให้เธอหยุดวิจัยงานทางวิชาการชั่วคราว แต่ Iosune ก็ไม่หยุดที่จะสนุกไปกับการถ่ายภาพ โดยภาพจากฟิล์ม LomoChrome Purple ชุดนี้ เผยให้เห็นความกลัวและความไม่มั่นใจของเธอ แต่ในขณะเดียวกันภาพชุดนี้ก็สร้างแรงบันดาลใจให้เราด้วยภาพถ่ายที่สวยงามเช่นกัน

© Iosune de Goñi

จุดเริ่มต้นของการถ่ายภาพฟิล์ม

ฉันรักการถ่ายภาพมาตลอด และเริ่มต้นถ่ายตั้งแต่ยังเป็นเด็กเลย ตอนนั้นใช้กล้องของพ่อกับแม่ถ่ายเล่นตอนไปเที่ยวสวนสัตว์ ต่อมาได้ซื้อกล้องฟิล์มตัวแรกเป็นกล้อง Diana Mini พอโตขึ้นจนอายุ 18 ปี ก็เริ่มทดลองถ่ายภาพซ้อนและทำฟิล์มซุป ตอนนั้นทำเล่นมากๆ กว่า เพราะใช้เวลาส่วนมากไปกับงานเขียน แล้วเริ่มมาจริงจังขึ้นปีช่วงปี 2017 หลังจากเกิดเหตุการณ์ทำร้ายจิตใจที่เล่าไม่ได้ ทำให้ฉันเลิกจากวงการวรรณกรรมและพักจากงานเขียนไปเลย จากนั้นเลยออกทริปเล็กๆ เข้าป่า และไปเที่ยวตามแหล่งธรรมชาติอื่นๆ ก็เลยได้พกกล้องไปด้วย การถ่ายภาพจึงกลายเป็นที่หลบภัย เป็นเหมือนหาทนการหลีกหนีและเอาชนะความเจ็บปวกด เป็นหนึ่งในการแสดงออกด้วย

สไตล์การถ่ายภาพ

พูดได้ว่าการถ่ายภาพของฉันเป็นสไตล์การทดลองมากๆ ภาพฟิล์มม้วนของฉันเต็มไปด้วยภาพซ้อนซ้ำๆ ไปเรื่อยๆ และเพิ่งเริ่มทำฟิล์มซุปเมื่อไม่นานมานี้ (นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมฉันชอบถ่ายภาพฟิล์ม) แล้วก็ชอบใช้ฟิล์มที่หมดอายุและแสงรั่วด้วย รวมทั้งการทดลองกับสารเคมีต่างๆ และการล้างฟิล์มแบบพิเศษ ในขณะเดียวกัน ฉันก็สนใจเรื่องการเปลี่ยนแปลงของงานถ่ายภาพที่ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ ความรู้สึก สุขภาพ หรือสถานการณ์ที่แตกต่างกันไปด้วย ฉันก็เลยชอบที่จะทำการทดลองใหม่ๆ โดยเปรียบเทียบภาพถ่ายในช่วงเวลาหรือสถานการณ์ต่างๆ ส่วนมากฉันจะเลือกถ่ายภาพผู้คน (เพื่อน ครอบครัว ตัวเอง) และทิวทัศน์ นอกจากนั้นฉันยังรักการถ่ายภาพเชิงท่องเที่ยว และความสนใจหลักของฉันคือเรื่องเพศ อัตลักษณ์ ธรรมชาติ ความเจ็บป่วย และความสัมพันธ์หรือขอบเขตระหว่างเรื่องจริงและเรื่องที่ไม่จริง การถ่ายภาพสำหรับฉันเป็นวิธีการสร้างโลกอีกใบหนึ่ง เพื่อสำรวจไปโลกอื่นๆ บางครั้งโลกเหล่านั้นก็อยู่ภายในตัวเรา เช่น ทิวทัศน์ที่อยู่ในภายในตัวเรา ที่เราอาจจะค้นพบผ่านความคิดสร้างสรรค์

การกลับคืนสู่ป่า โดย Iosune de Goñi

ฉันเรียกภาพชุดนี้ว่า Basora Itzultzea หรือการกลับคืนสู่ป่า ส่วนใหญ่เป็นภาพถ่ายตัวเอง แต่ก็มีรูปคู่กับพาร์ทเนอร์อีกคนด้วย ซึ่งส่วนใหญ่เวลาทำโปรเจกต์ที่ต้องใช้ความคิดแบบนี้จะอยู่ด้วยกันเสมอ (ทั้งผ่านการถ่ายภาพและการเขียน)

© Iosune de Goñi

These photographs are also deeply connected with my experience of navigating long-term / chronic illness. In May 2018 I contracted a viral infection which, in turn, triggered some autoimmune processes in my body. Doctors still can't figure out what's actually happening and I don't have an accurate diagnosis yet. In the meantime, my illness limited and almost led me to abandon my photographic activity. I couldn't (and still can't) leave my house, cook my own food or even have a shower standing up. I was afraid I wasn't going to be able to test the film when I was selected, but I didn't want to miss the opportunity to try the new version of my favourite film. And this autumn, between September and October, I had some luminous days in which I was able to breathe deeply, get out of my house and take a walk in the forest. So I did it, and I took my camera with me.

© Iosune de Goñi

ภาพถ่ายเหล่านี้เชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับประสบการณ์ของฉันในการเดินทางผ่านการเจ็บป่วยระยะยาว/เรื้อรัง ในช่วงเดือนพฤษภาคมปี 2018 ฉันติดเชื้อไวรัสซึ่งมันไปไปกระตุ้นภูมิต้านทานของฉันจนผิดปกติ ซึ่งแพทย์ยังคงให้คำตอบไม่ได้ว่าเป็นเพราะอะไร และยังไม่มีการวินิจฉัยที่ถูกต้อง ช่วงนั้นเลยมีข้อจำกัดในการทำสิ่งต่างๆ ค่อนข้างมาก และเกือบทำให้ฉันต้องทิ้งการถ่ายภาพไปเลย ตอนนั้นฉันไม่สามารถ (และยัง)ออกจากบ้านไม่ได้ หรือแม้แต่ทำอาหาร หรือยืนอาบน้ำก็ไม่ได้ กลัวมากว่าจะไม่ได้ถ่ายฟิล์ม แต่ก็ไม่อยากพลาดโอกาสที่จะได้ลองฟิล์มใหม่ๆ ที่ชื่นชอบ พอช่วงฤดูใบไม้ร่วง ระหว่างเดือนกันยายนถึงตุลาคม ฉันมีวันที่สดใสและสามารถหายใจเข้าได้ลึกๆ เลยออกจากบ้านไปเดินเล่นในป่า และพกกล้องไปด้วย

© Iosune de Goñi

ฉันคิดว่าโทนสีม่วงของฟิล์มเพิ่มความรู้สึกว่ามีความหวังและความกลัวผสมกัน ทำให้ฉันมีความสุขมากกับผลลัพธ์ที่ได้ อย่างที่บอกไปแล้วว่าฟิล์ม LomoChrome Purple เป็นฟิล์มโปรดของฉันที่ได้ลองไปครั้งแรกเมื่อปี 2017 แล้วก็ตกหลุมรักเลย ถ่ายภาพสีแดงและสีเขียวเข้มออกมาโดดเด่นมาก และฉันคิดว่าเวอร์ชั่นใหม่ให้ความสำคัญกับโทนสีม่วงและชมพูที่เป็นสีโปรดของฉันมากๆ ถ้าถ่ายครั้งหน้าอยากจะลองซุปฟิล์มดูว่าจะเป็นอย่างไร แสงและสีของมันจะออกมาเป็นแบบไหน ไม่แน่ใจผลลัพธ์เหมือนกัน แต่ฉันชอบความยืนหยุ่นของฟิล์ม ซึ่งทำให้สามารถถ่ายภาพได้โดยการตั้ง ISO ที่แตกต่างกัน ปรับให้เข้ากับแสงและสภาพแวดล้อม

2022-02-17

บทความที่น่าสนใจอื่นๆ